Փորձագետ. Մոսկվան արձագանքում է Երևանի ու Բաքվի գազային ռեվերանսներին

Արմինֆո. Մոսկվան արձագանքում է Երևանի ու Բաքվի գազային ռեվերանսներին: Նման կարծիքի է քաղաքական գիտությունների դոկտոր Վահե Դավթյանը։

Նշենք, որ նախորդ շաբաթ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հայտարարել է, որ Բաքվի ու Երևանի միջև խաղաղության պայմանագրի կնքումից հետո Հայաստանը կարող է գազ գնել ադրբեջանական կողմից: Այս թեման վերցրել եւ շարունակել է Հայաստանի իշխող ուժը։ Մասնավորապես,  խորհրդարանի խոսնակ Ալեն Սիմոնյանը, այնուհետև իշխող ուժի մի շարք պատգամավորներ պաշտպնել են Ադրբեջանի այդ առաջարկը։

Դավթյանն ուշադրություն է հրավիրել փաստի վրա, որ ապրիլի 26-ին ադրբեջանական SOCAR-ի նախագահ Նաջաֆի հետ հանդիպման ժամանակ ՛՛Գազպրոմի՛՛ նախագահ Միլլերը հատուկ ընդգծել է Հայաստան բնական գազի մատակարարման գործում Մոսկվայի հետևողականությունն ու կարևոր դերակատարումը:

«Հարցը հանդիպման օրակարգ էր բերվել Մոսկվայի նախաձեռնությամբ: Բնականաբար, ռուս-ադրբեջանական գազային բանակցություններում հայաստանյան ուղղությունը ներառելու համար անհրաժեշտ էր որևէ ֆորմալ առիթ: Որպես այդպիսին ՛՛Գազպրոմի՛՛ նախագահն օգտագործեց 2021 թ.-ի մարտին Ադրբեջան-Վրաստան լոգիստիկայով Հայաստան 150 մլն խմ բնական գազի արտահանումը՝ ՛՛Հյուսիսային Կովկաս-Անդրկովկաս՛՛ գազամուղի վերանորոգման նպատակով կանգնեցման պատճառով:

Իրականում սա մի առիթ է, որը վաղուց կորցրել է իր արդիականությունը: Ավելին՝ նույնիսկ 2 տարի առաջ այն իր մեջ չեր պարունակում որևէ աշխարհաքաղաքական բացադրիչ՝ հանդիսանալով բացառապես որպես կարճաժամկետ տեխնիկական լուծում:

Ու չնայած դրան, այսօր՝ Երևանի ու Բաքվի միջև ընթացող գազային ռեվերանսների պայմաններում, Միլլերը հիշեցնում է դրա մասին՝ ցույց տալով, որ Բաքուն լավագույն դեպքում կարող է առանձին տեխնիկական խնդիրների լուծման համար հանդես գալ որպես Ռուսաստան-Հայաստան ՛՛էներգետիկ երկխոսության՛՛ մասնակից, ինչես դա եղավ 2021 թ.-ին», - գրել է Դավթյանը՝ «Ֆեյսբուքի» իր էջում:

Նրա համոզմամբ՝ կարեւոր է հասկանալ, որ Միլլերի  աայդ հայտարարությունը ոչ այնքան գազի ու տնտեսական համագործակցության, որքան աշխարհաքաղաքական ուղենիշների մասին էր:

Հիշեցնենք, որ ներկայում Հայաստանը ռուսական գազը գնում է աշխարհում ամենացածր գներից մեկով՝ 165 դոլար 1000 խորանարդ մետրի դիմաց: Թե որքան է վաճառելու Ադրբեջանն իր "կապույտ" վառելիքը, եթե գործը հասնի դրան, դեռ հայտնի չէ, թեեւ գինն ակնհայտորեն շատ ավելի բարձր կլինի: Իսկ բարձր գինը նաև էլեկտրաէներգիայի բարձր սակագին է, բարձր տրանսպորտային ծախսեր և այլն՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով։