Արմինֆո. Հայաստանում ոչ հրապարակային հիմնադրամների մասնակիցների (փայատերերի) առավելագույն թիվը 49-ից կհասցվի 99-ի։ ՀՀ Ազգային ժողովը հունիսի 18-ի նիստում առաջին ընթերցմամբ քննարկում է "Ներդրումային հիմնադրամների մասին" օրենքում ՀՀ կառավարության առաջարկած փոփոխությունները:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարի տեղակալ Լիլիա Սիրականյանի խոսքով, վերջին տարիների վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ ոչ հրապարակային ներդրումային հիմնադրամներն ակտիվ աճ են ցուցադրում ինչպես գրանցված ընկերությունների քանակով, այնպես էլ գործունեության հիմնական ցուցանիշներով: Այսպես, 2020-2024 թվականների ընթացքում վերջիններիս թիվը 36-ից հասել է 112-ի ։ Չնայած աճի կայուն միտումներին՝ կան որոշ օրենսդրական խոչընդոտներ, որոնք սահմանափակում են ոչ հրապարակային ներդրումային հիմնադրամների բնականոն զարգացումը և պահանջում են համապատասխանեցնել ընդհանուր ընդունված միջազգային նորմերին: "Ներդրումային հիմնադրամների մասին" օրենքի համաձայն, ոչ հրապարակային հիմնադրամները չի կարող ունենալ 49-ից ավելի մասնակից: Եթե մասնակիցների թիվը գերազանցում է 49-ը, ապա ոչ հրապարակային հիմնադրամները պարտավոր է 90 օրացուցային օրվա ընթացքում սույն օրենքով սահմանված ընդհանուր ընթացակարգին համապատասխան վերագրանցվել որպես հանրային հիմնադրամներ կամ, համապատասխանաբար, նվազեցնել մասնակիցների թիվը: Հակառակ դեպքում նա ենթակա է լուծարման՝ դատական կարգով: Ընդ որում, նշված դրույթներն օրգանապես կապված են ՀՀ օրենսդրության մի շարք այլ դրույթների հետ։ Մասնավորապես, օրենքի համաձայն, ոչ հրապարակային հիմնադրամներ է հանդիսանում այն հիմնադրամը, որի կանոնադրությամբ նախատեսվում է, որ նրա թողարկած արժեթղթերը չեն կարող տեղաբաշխվել հրապարակային առաջարկի միջոցով, ներառյալ բացառապես անորոշ թվով որակավորված ներդրողների ուղղված առաջարկը: Արժեթղթերի հրապարակային տեղաբաշխում է համարվում որակավորված ներդրող չհանդիսացող ավելի քան 100 անձանց կամ անորոշ թվով անձանց ուղղված արժեթղթերի առաջարկը:
Վերոգրյալից ակնհայտ է, որ ոչ հրապարակային ներդրումային հիմնադրամների տարանջատման միակ և առանցքային չափանիշը նրանց կողմից թողարկված արժեթղթերի հրապարակային տեղաբաշխման արգելքն է: Այս մոտեցումն արտացոլում է միջազգայնորեն ընդունված մոտեցումները հանրային և ոչ հրապարակային հիմնադրամների համար կարգավորող պահանջներ սահմանելու վերաբերյալ, քանի որ հանրային առաջարկի դեպքում կա շատ ավելի մեծ հանրային հետաքրքրություն, և դրա պաշտպանությունը պահանջում է շատ ավելի խիստ և մանրամասն պահանջների կիրառում: Միաժամանակ, օրենքով սահմանված 49 մասնակցի շեմը չի համապատասխանում այս տրամաբանությանը, քանի որ հրապարակային առաջարկի տեսանկյունից անգամ 100 ոչ որակավորված ներդրողներին արված առաջարկը հրապարակային առաջարկ չէ: Այդ պատճառով առաջարկվում է փայատերերի թիվը հասցնել 99-ի, ինչը կարող է հանգեցնել նոր ներդրումների ներգրավման ։
